Karakter boyutu : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

Ruşen Çakır'ın Erdoğan ve Gülen üzerine üçüncü analizi

19.02.2012 09:24
Ruşen Çakır, ilk iki bölümünü kaleme aldığı Erdoğan-Gülen ilişkisini anlatan yazı dizisinin üçüncüsünü de yazdı.

Yargı ile MİT arasında patlak veren ve HSYK'nın, Savcı Sarıkaya'nın görev yerini değiştirmesi ile TBMM'de değiştirilen MİT Yasası sonrası ortaya çıktığı iddia edilen CemaatAK Parti kavgası yorumları gündemi meşgul etmişti.

YOLLARINI BÜYÜKANIT BİRLEŞTİRDİ

Dün, Erdoğan ile Fethullah Gülen ilişkisini mercek altına aldığı yazı dizisinin ikincisini kaleme alan Vatan yazarı Ruşen Çakır, bugün yazdığı üçüncü bir yazı ile diziye devam ediyor. Çakır, ikinci yazısında Gülen cemaati ile AK Parti hükümetinin yollarının Büyükanıt'ın kaleme aldığı 27 Nisan bildirisi ile kesiştiğini ifade etmişti.

KIRILMA NOKTALARI

Bugünkü köşesinde yer alan üçüncü yazısı ise, AK Parti hükümeti ile Gülen Cemaati arasındaki kırılma noktalarını yazdı. Çakır'ın belirttiğine göre, bu kırılma noktaları arasında AK Parti'yi en çok zor durumda bırakan konu ise Nedim Şener ve Ahmet Şık konusu oldu.

İşte Ruşen Çakır'ın yazı dizisinin üçüncü bölümü;

Ergenekon sürecinde yaşanan kimi kırılmaların bu ittifaka gölge düşürdüğünü biliyoruz.

Prof. Türkan Saylan olayı bunlara bir örnektir ama hükümeti en çok zorlayan gelişmenin Ahmet Şık ve Nedim Şener'in tutuklanmaları olduğu açıktır.

İKTİDAR ÇEVRESİ DAYATMADAN ŞİKAYETÇİ

Özel yetkili savcı Sadrettin Sarıkaya'nın başta Müsteşar Hakan Fidan olmak üzere eski ve yeni 5 MİT yöneticisini "şüpheli" sıfatıyla ifadeye çağırmasıyla patlak veren krizle birlikte, kimi zaman açık ama genellikle üstü örtülü bir şekilde dile getirilen, Gülen cemaatinin devlet içinde güçlü bir şekilde örgütlenmiş olduğu iddialarını yeniden tartışmaya başladık. Yıllardır ülkenin gündeminde olan bu iddiaların AKP iktidarıyla birlikte daha da arttığını biliyoruz ama bu sefer yeni bir durumla karşı karşıyayız: İktidar partisi çevreleri, daha önce yaşandığı gibi bu tür iddiaları yalanlama yarışına girmiyor; hatta bazen örtük, bazen aleni bir şekilde Gülen hareketinin devlet içindeki unsurları aracılığıyla hükümete politika dayatmak istediğinden şikayet ediyorlar.

BARDAĞI TAŞIRAN DAMLA

Aslında yazı dizimizin dünkü bölümünde izah etmeye çalıştığımız AKP hükümetiyle Gülen hareketi arasındaki "kendiliğinden ittifak"ta ilk kez sorun yaşanmıyor. Yani MİT krizi bir bakıma, Yeni Şafak yazarı Ali Bayramoğlu'nun saptadığı gibi "bardağı taşıran damla" olmuştur. Her ne kadar bu ittifak en çok, askeri vesayeti tasfiyeyi hedefleyen Ergenekon, Balyoz ve benzeri davalarda başarı göstermişse de en ciddi ihtilaflar da aynı süreçlere bağlı olarak yaşandı. Kimisi emekli, kimisi muvazzaf yüksek rütbeli bazı subayların soruşturmalara dahil edilmeleri ve/veya tutuklu yargılanmaları çerçevesinde yürütmeyle yargı arasında zaman zaman çıkan anlaşmazlıkları bu bağlamda değerlendirmek gerekir ki bunların son örneği İlker Başbuğ'un, devletin en tepesinden gelen itirazlara rağmen tutuklu olarak ve Yüce Divan'da değil Özel Yetkili Mahkeme'de yargılanmasıdır.

HÜKÜMETİ ZOR DURUMDA BIRAKAN GELİŞME

Ergenekon sürecinde yaşanan kimi kırılmaların da bu ittifaka gölge düşürdüğünü biliyoruz. Prof. Türkan Saylan olayı bunlara bir örnektir ama hükümeti en çok zorlayan gelişmenin Ahmet Şık ve Nedim Şener'in tutuklanmaları olduğu açıktır. Konuyla yakından ilgilenen biri olarak, AKP'lilerin ezici bir çoğunun başından itibaren Şık ve Şener olayından ve buna bağlı olarak basılmamış kitapları toplatan ve gazetecileri yargı yoluyla susturmaya çalışan hükümet imajından son derece rahatsız olduklarını biliyorum. Bu imajın, AKP ve Erdoğan'ın Ortadoğu'da "rol model" olma iddialarına ciddi bir şekilde gölge düşürdüğünüyse hep birlikte gözlüyoruz.

KÜRT VE PKK SORUNLARINDA AYRIŞMA

Kürt ve PKK sorunlarının nasıl çözülmesi gerektiği konusunda da her iki kanadın, kimi zaman mutlak bir şekilde ortak hareket ediyor görünseler de çok farklı, hatta zıt görüşlere sahip olduklarını da biliyorduk ki son MİT krizi bu farklılıkların ne derece hayati olduğunu kanıtladı. Her ne kadar sonradan, savcının tek amacının KCK'ya sızmış bazı MİT unsurlarının yasadışı faaliyetlerini soruşturmak olduğunda ısrar edilse de MİT'çilerin davetiyle esas olarak hükümetin PKK ve Öcalan'la görüşme politikalarının masaya yatırılmak istendiği açıktır. Bu durum, hükümete yakın bazı kişilerin de vurguladığı gibi siyasetin üzerinde bir "yargı vesayeti" kurma arayışı olarak görülebilir.

MİT YARGI KRİZİ

MİT krizi olağanüstü bir jeopolitik ortamda patlak verdi: Suriye'de iç savaşın ve buna bağlı olarak dış askeri müdahalelerin eli kulağında; İran nükleer krizi hiç de olumlu seyretmiyor; Irak'ın yeniden kaotik bir ortama sürüklenmesi muhtemel ve genel olarak bakıldığında Ortadoğu'da mezhep temelli yeni çatışmalar yaşanabilir. Ve AKP hükümeti, önceki siyasi iktidarlardan farklı olarak bu gelişmelerin hiçbirine karşı kayıtsız kalmak istemiyor, hatta bunların her birine müdahil olmak arzusunda. Hal böyle olunca MİT'e son derece kritik görevler düşüyor.

MİT deyince Hakan Fidan için ayrı bir parantez açmak lazım. Bu son kriz de gösterdi ki Fidan, gerek Cumhurbaşkanı Gül, gerek Başbakan Erdoğan, gerekse Dışişleri Bakanı Davutoğlu için asla vazgeçilmeyecek bir isim. Bunda başta İran sorunu olmak üzere sözünü ettiğimiz konulardaki donanımından ziyade, devletin tepesine vermiş olduğu güven duygusunun belirleyici olduğu açık. Özetle, güvenlik bürokrasisi içinde AKP iktidarının en güvendiği ismin Fidan olduğunu bu kriz bize bir kere daha gösterdi.

MAVİ MARMARA

Öte yandan Mavi Marmara olayının ardından Erdoğan ile Gülen'in İsrail'e bakışlarında çok önemli farklılıklar olduğunu öğrenmiştik. Ayrıca Gülen cemaatine yakın yayın organlarında son dönemde Suriye ve İran konusunda çıkan haber ve yorumlara baktığımızdaysa hükümetin hayata geçirmeye çalıştığı dengeli politikaların epey uzağında, bu ülkedeki rejimlerin bir an önce alaşağı edilmesine yönelik yaklaşımların öne çıktığını görüyoruz.

Yine de MİT krizinin ardında İsrail ve MOSSAD başta olmak üzere bazı yabancı ülkelerin veya kurumların doğrudan parmağını aramanın doğru olduğu kanısında değilim. Bu yaşanan krizden içerde ve dışarda çok kişi, kurum ve devlet istifade etmiş olabilir ancak buradan hareketle onların parmak izlerini bulmaya çalışmak fazlasıyla komploculuk olacaktır.

Çünkü bu kriz, Türkiye'nin son beş yılına damga vurmuş bir ittifakın çatırdamasının ve buna bağlı olarak yaşamaya başladığımız "yeni tür iktidar savaşları"nın doğal ama yine de şaşırtıcı bir sonucudur.

Bu haber toplam 2934 defa okunmuştur
DİĞER HABERLER
Üye İşlemleri