Karakter boyutu : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

ABD işgali hayatlarını söndürdü

25 Aralık 2008 / 14:40
Irak'ta ABD işgali sırasında aileleri öldürülen çocuklar uyuşturucu batağına saplanıyor.
Yeni Irak’ta birçok çocuk okula gideceklerine ya da sokakta oynayacaklarına köşelerde saklanarak uyuşturucu kullanıyor ya da daha da kötüsü satıyor.

12 yaşındaki Ahmet onlardan biri. Ailesini Amerika’nın kanlı işgalinde kaybeden çocuk, “Marihuana içmek yetimliği unutturuyor” diyor. Gerçek adını söylemek istemeyen Ahmet, TIMETURK’e “O hissi seviyorum, bir süre bile olsa, tüm sorunlarımı unutuyorum. İstediğim kadar kullanıyorum. Ta ki, ailem öldürülmeden önce olduğu gibi güvende hissedene kadar” diye anlatıyor.

Uzmanlar birçok çocuğun özellikle öksüz ve yetimlerin son yıllarda uyuşturucu batağına düştüğünü söylüyor.

Çocuk bağımlılarla çalışan Amir Muhammed Bayat’a göre, 2003 ABD işgalinden önce, çocuklar arasında uyuşturucu bağımlılığı diye bir şey yoktu. Birçok vakada, çocukların uyuşturucuya yönelme nedeninin ABD işgalinin yarattığı acı ve kayıplar olduğunu söyleyen Bayat, “Yıllar süren şiddet bu masumları uyuşturucuya itti” diyor.

Ailelerine ekmek götürenler olarak bulan diğer çocuklar, aynı zamanda caddelerde uyuşturucuyla tanışıyor. UNICEF raporlarına göre, uyuşturucu bağımlığı Iraklı çocuklar arasında yayılıyor.

Uzmanlara göre, çocuklar arasındaki uyuşturucu bağımlılığı 2005’ten beri yüzde 30 artış gösterdi.

Sadece geçtiğimiz yıl, çocuk bağımlı sayısının yüzde 10 arttığı tahmin ediliyor.

Satıcılar

Sorun sadece bağımlılıkla sınırlı değil. Birçok çocuk Irak’ta işgal sonrası büyüyen uyuşturucu ticaretinde yer alıyor. Bağdat’ta konuyla ilgilen bir STK için çalışan Yahya Halil, “Çocukların gövdeyi oluşturduğu uyuşturucu çeteleri için Irak’ta büyük bir pazar var” diye açıklıyor. Çetelerin sevdiklerini ya da caddelerde çalışan bir arkadaşlarını kaybeden çocukları hedef aldığını söyleyen Halil, “Çeteler iş ve unutma öneriyor, böylece masumlar bu batağa saplanıyorlar” diyor.

Başkentin bazı semt caddelerinde olduğu gibi, güney eyaletleri gibi fakir bölgelerde de uyuşturucu satan çocuklara rastlamak mümkün. Halil, “Çocuklar uyuşturucuları fark ettirmeden dağıtabiliyorlar” diyor.

Senaryo neredeyse her durumda aynı. Çocukla caddelerde dolaşarak, yüzlerini tanıdıkları kişilere kendilerini gösteriyor. İhtiyaç olduğunda bu kişiler çocuklara istedikleri uyuşturucu ve miktarı söylüyor. Bir saatten az bir süre içerisinde çocuklar uyuşturucuyu getirip parayı alıyor. Çocuklar, okulların içinde ya da yakınlarda daha rahat uyuşturucu satabiliyor.

13 yaşındaki Raid Abdullah da uyuşturucu çeteleri için çalışıyor. Her gün Bağdat caddelerinde, “müşteri” arıyor. Abdullah TIMETURK’e şunları söylüyor: “Müşterilerim genç erkekler fakat kadınlar da epey alıyor ve hatta onlar daha çok para veriyor. Çete bana sattığımın yüzde 5’ini veriyor ve ayrıca kendi kullanımım için haftada bir bedava marihuana alıyorum. Uyuşturucuyu bana bu işi ayarlayan kardeşime bölüşmek zorundayım”.

Unutulan çocuklar

Uzmanlar, bağımlı ve satıcı çocukların bu durumunun hükümet tarafından görmezden gelindiğinden yakınıyor. “Sorun hükümetin çocukların yaşadıkları kaotik durumu hükümetin ilgisizliğiyle artıyor” diyen psikolog Bayat, çocuklara yardım elinin bağımsız yardım kuruluşları ve gönüllerden geldiğini belirtiyor. Bu kişilerin hayatlarını riske atarak yardım etmeye çalıştıklarını söyleyen Bayat, “Bağımlı çocuklara ulaşmada güvenlik riskleri işleri gönüllüler için daha zor hale getiriyor. Çünkü çocukları caddelerden kurtarmaya çalışanlardan çeteler intikam alıyor” diye açıklıyor.

“Onlara yardım etmek isteyen birisi kendisini ateşe atıyor” diyen Halil aynı fikirde. Uzman psikolog, geçtiğimiz yıl bağımlı çocukları rehabilitasyon merkezine getirmeye çalışan iki gönüllünün öldürüldüğünü ifade ediyor.

Gerçek adını söylemek istemeyen Rand, yardım edecek birilerini bulabildiği için şanslı. Genç kız, ailesinin işgal sırasında katledilmesinin ardından gitmek zorunda kaldığı amcasının yanında uyuşturucu satmaya zorlanmış. Arkasından kendisi de bağımlı olmuş.

Birkaç hafta önce Rand bir uyuşturucu satıcısı tarafından tecavüze uğramış. Ancak amcası büyük miktar kokainle susturulmuş.

Bir yolunu bularak, yerel bir yardım kuruluşuna sığınan Rand, “İçimde büyük bir boşluk var. Yine de hala benim gibilere yardım edecek iyi insanlar olduğu için Allah’a şükürler olsun. Uyuşturucu hayattaki en kötü şey”

Kaynak:
Bu haber toplam 1024 defa okunmuştur
DİĞER HABERLER
Üye İşlemleri