Karakter boyutu : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

Enise ZENT

"Minik"bir değişim...‏

24 Haziran 2009 Çarşamba
Anne olmadan önce "minik" kaygılarım yoktu benim.Hayatı fütursuz yaşayanlardandım.Yaz akşamlarını İstanbul'un tadını Süleymaniye'de, Üsküdar'da mis gibi yaz esintileriyle geçirenlerdendim.İçimi serinleten yaz yağmurlarında şemsiyesiz dolaşmaktan çekinmeyen bir insandım.Kaygısızlardandım ben.Acıma duygusu törpülenmiş, birazda gamsızlardan.Yaşanmamış tek bir duygu kalmasın için minare ye çıkanlardandım.Hayatın anlamını derinleştirmek için gezenlerden çok gezenlerdendim.

Ve bir gün...Tüm bunlara rağmen,yoğun acılardan sonra "minik" kızını kucağına alan ve tüm sıradışı yaşanmışlıkları bir kenara bırakan sıradan bir insan oldum. Fazla kilolarımı dert etmemeye başladım önce.Eski elbiseleri atıp "minik" kızıma göre giyinmeye başadım.Geceleri uyumayı enerji kaybı olarak nitelendiren ben, sırf ona yetebilmek için geceleri uyumaya başladım.İstanbul un rüzgarı korkuttu ilk defa. Yaz gecelerini süsleyen sivrisinekler kocaman bir canavar gibi görünmeye başladı.Evden içeri giren herkes zaruri olarak elini yüzünü yıkamak zorunda kaldı.Mikrobik takıntıları olan antibakteriyel bir insan oldum.

Ya taşlaşmış kalbimdeki gamsızlık.Gözünden yaş akmayan bir şahsiyetken. "minik" kızım uyumuyor diye oturup ağlar oldum. Hatta bazen reklam izlerken bile gözlerim yaşarmıştır. Değer verdiğim herşey bir anda değerini yitirdi.Duygularımı bu kadar yoğunlaştıran "minik" hayat arkadaşım açıkara öne geçti.Onu doktora götürürken onun "minik" kalbinden daha hızlı atan bir kalbim var şimdi. Yeni bir kaybetme korkusu var hayatımda. İkiye bölünmüş bir yaşantım var.Bir de ben var."Miniğim" den önce ve sonra diye ayrılmış bir ben var.

Bu duyguları yaşamak için harcanan emekler,çabalar,tedaviler.Sonrasında kucağınıza alıyorsunuz minicik.Konuşmuyor ağlamıyor bile.Derdini nasıl anlatır bilemiyorsunuz.Kafasını bile tutamayan bir varlık, bir insan elinizde şekilleniyor.

Biliyorum ki Yaradan'ın emaneti.Bu emanete en iyi şekilde yön vermek için çabalıyorum.Çırpınıp duruyorum tüm anneler gibi.Kaygılarım dertlerim aynı.Haftalık kilo, gram hesapları yapıyorum.Benden uzakta ağladığında tüm anneler gibi hissediyorum artık. Asla hissedemem zannettiğim duygular bunlar.Gece sabaha kadar başında bekleyip sinirden çıldırsamda tek bir gülümsemeyle herşeyi unutabiliyorum.Bir gülümsemenin beni satın alabileceği hiç aklıma gelmezdi.

Hayat boyu en yaşanılası duygu, en tatlı mutluluk annelikmiş anladım ve Yaradan'ın bize lutfettiği en büyük mucizeymiş annelik bildim. Ve neden cennet annelerin ayakları altındaymış yaşayarak öğreniyorum.
Bu satırları yazmak için bile "minik" kızımın uyumasını bekledim.Bir gün büyüdüğünde ona bu yazıyı okutacağım. O yüzden bu notu özellikle ekliyorum.Benim yaşam kaynağım, en kıymetlim ve hayatımın anlamısın "minik" kızım.İyi ki geldin.

Allah tüm bayanlara bu "minik" değişimi yaşamayı nasip etsin.
selametle....
Dikkat: Yayınlanan bu yazının/haberin tüm hakları habername.com Grubuna aittir. Kaynak gösterilse dahi yazının/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir.
Bu yazı toplam 8348 defa okunmuştur
Tebrik ederim...
Yüksel DURAN
tebrik ederim enise... seni öncesinde de tanıyan birisi olarak sendeki değişimleri ve en güzeli anne olduğunu öğrenmek sevindirdi beni... Çok profesyonelce bir yazı bekleyenlere şaşmak gerekir bence. \"acemice olmuş\" deyip yermek yapıcı bir eleştiri değil. eleştirinin maksadı, yazarı kamçılamaktan ziyade yön vermek olmalı. hiçbir sanat kamçıyla eda edilmez. kelimeleri seçmek adına eksiklikler olsa da, yazının akıcılığı, cümlelerin birbiriyle mana açısından uyumu ve devamlılığı güzel. ve hissiyatı kağıda abartılı aktarmakta edebiyat ın özelliğidir zaten. Başarılar diliyorum Enise...
16 Ekim 2009 Cuma 11:12
Beğendim (2)Beğenmedim (0)
YORUMUN DEVAMI
Tebrik Ederim
Burcu Erbil Çiftci
Enise öncelikle hayırlı olsun dileklerimi iletmek istiyorum. Çok içten ve samimi duygularla güzel ifade etmişsin. Devamını diliyorum :)
29 Haziran 2009 Pazartesi 18:19
Beğendim (0)Beğenmedim (0)
YORUMUN DEVAMI
İşte bu!
Ayşem Elif EREN
Canım yazını okurken gözyaşlarıma hakim olamadım. Sen ki duygularını bu kadar net ifade etmezken şimdi bu 'minik' neleri değştirdi bak. Hiçbir kitapta yazmayan, anlatsalar bile yaşanmadan anlaşılmayan duyguları yaşıyorsun. Önünde çok daha güzel günler olacak tadını çıkarmaya bak. Tebrik ederim arkadaşım.
27 Haziran 2009 Cumartesi 22:29
Beğendim (0)Beğenmedim (0)
YORUMUN DEVAMI
büyük yazar sana öğretir...
Nilüfer Koçak
Değerli Okuyucumuz Yorumunuz edep sınırlarını aştığı için yayınlayamıyoruz
27 Haziran 2009 Cumartesi 11:54
Beğendim (0)Beğenmedim (0)
YORUMUN DEVAMI
Yazı üzerine...
Rabia Kurnaz
Enise Hanım, yazınız çok acemice görünüyor ama samimi olduğunuz kesin. Daha yolun başında bir yazar adayı olarak size başarılar diliyorum. Allah yardımcınız olsun...
26 Haziran 2009 Cuma 15:36
Beğendim (0)Beğenmedim (1)
YORUMUN DEVAMI
YAZARIN SON YAZILARI
Üye İşlemleri