Karakter boyutu : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

Hamit SEVEN

Kerameti kendinden bilenlere…’

05 Mart 2009 Perşembe

Jean de La Fontaine, ismini hepimiz hatırlarız… En azından ilkokul sıralarında hatmettiğimiz Türkçe kitaplarındaki ‘hafızalarımızdan’ çıkmayan masallarını okumayanımız  yoktur…

16.Yüzyıl’da yaşamış ve dünya edebiyatının unutulmazları arasına girmiş olan Fransız şair ve yazarı La Fontaine, kötüyü göstererek iyinin ne olduğunu anlatmaya çalışır aslında... Anlatımı canlı, hızlı, incelik ve nükte doludur… Kişilerini  daima hayvanlar arasından seçerse de bazen insanları, bilhassa köylüleri de olaylara karıştırdığı olur… Onun, değişmez hayvan kahramanları ise aslan, kurt, tilki, eşek ve horozdur…

Zaman zaman öyle, öyle şaşırtıcı, öyle trajikomik olaylarla karşılaşır, öyle olayların içinde yer alırız ki, bizim karşı karşıya kaldığımız o ‘anlarımızı’ ancak onun anlatımın sihirli ‘fırçası’ resmeder…

Bir anda düştüğünüz ‘hayvanlar aleminin’ tamda ortasında, tamda ‘Ağlamakla-gülmek’ arasında bir yerdeyken sihirli bir el uzanır ve sizi benliğinizden tutup onca gürültü patırtının içinden sessizlik ve sakinliğin kucağına bırakır…

Hamur bile değilken, işlenerek ekmek olanların daha sonra hangi safhalardan geçtiklerini unutarak kerameti kendinden bilmesi başka da, çok daha başka olan asıl, fırıncının elinin değdiği ekmeğin fırından çıktıktan sonra ‘böbürlenmesini’ nasıl yorumladığı!…

LA FONTEN ORMAN MAHKEMESİNDE

EŞEK, bülbülün yoluna çıkmış, durdurmuş.


- Yahu, kardeş, demiş. Nereye gitsem, hep sen! Herkes bülbül diyor da başka bir şey demiyor. Yok, en güzel öten senmişsin, yok güle şu dünyada âşık olan tek senmişsin…

 

Hele o güle olan aşkın, hele o!.. Öylesine bir aşk ki bu, diyorlar. Ne Mecnun’da vardır, ne Ferhat’ta, Kerem’de… Doğru mu?


Bülbül boynunu bükmüş, derin bir iç çekmiş.


-Doğru kardeş, demiş. Doğru!


Eşeği bu kez daha büyük bir şaşkınlık almış mı sana. Kulaklarını eğip, dudaklarını sarkıtmış:


- Vallahi çok şaştım birader, demiş. Neden dersen, geçende senin o güllerden birini yedim, hiçbir şeye benzetemedim. Çünkü ne tadı vardı, ne tuzu…
Ah, insanlar arasında, bülbülü tanımadıkları yetmiyormuş gibi, bir de güle olan tutkusunu bilmeyen nice nice eşekler yok mudur?

 

 

Dikkat: Yayınlanan bu yazının/haberin tüm hakları habername.com Grubuna aittir. Kaynak gösterilse dahi yazının/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir.
Bu yazı toplam 4172 defa okunmuştur
YAZARIN SON YAZILARI
Üye İşlemleri