Karakter boyutu : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

Tahsin AKPINAR

BENİM BABAM OTUZ ALTI YAŞINDA

01 Şubat 2016 Pazartesi

 

Nedendir bilinmez bizim çocukluğumuzda, köydeki çocuklar arasında yaygın bir söylem vardı: Benim babam otuz altı yaşında!

 

Neden otuz altı da mesela kırk değil, yıllar varki hep merak etmişimdir. Kendi öz çocukluğumuza ait bu hatıra hep kafamı kurcalar ama hala, bunun sırrını çözebilmiş değilim. Sanırım hiç çözemeyeceğimde.

 

Gittikçe sertleşen ve çirkefleşen dünyamızın, daha bu kadar yozlaşmadığı seksenli yıllarda, kendi çocukluk evrenimizde, kendiliğinden gerçekleşip kendiliğinden maziye karışan sayısız hatıralarımız kaldı. Kayboldu desek belki daha doğru.

 

Her şeye ilaç olduğu söylenen zaman, çocukluğumuza ait her ne varsa hepsini önüne katıp çoktan yok etti bile. Üç ekmek, anası eğri, seydi ğaz, gömmece gibi literatüre girmemiş kendi köyümüze ait oyunlar, sadece, zamana kısmen direnç gösterebilen bazı dimağların tozlanmış arka kısımlarında kaldı ve neredeyse, hepten unutulacağı gün için artık emri hakkın vaki olacağı anı bekliyorlar. Her iki haftada, yer yüzünde bir dil/lisanın yok olduğu düşünülürse bizimki bir şey değil belki ama bizim işte. Bizim kendi öz çocukluğumuz.

 

O çocukluk dünyamızın dev kahramanları olan Anadolu’nun kavruk ama savruk olmayan çocukları olan babalarımız otuz altı yaşındaydı hep. Tabi hepimizin... Açıkçası babamın otuz altı yaşında olmayabileceğine aklım kesiyordu ama herkesin babasının otuz altı yaşında olduğu yerde benim babam onların babasından küçük olamazdı herhalde.

 

Ama aradan geçen bir kaç yıl sonra, bir gün, babannemin babamın otuz altı yaşında olduğunu söylemesi ile babamın gerçek yaşını fehmetmiştim. Ama o zaman otuz altı yaş hala o kadar önemli miydi hatırlamıyorum!

 

“Yaş otuz beş, yolun yarısı” olarak belleklere kodlandığı için midir, yoksa kırka sosyo-psikolojik, istatistiksel merdiven dayamanın ilk eşiği olup, kemale ermeye ramak kala pozisyonuna erişildiği için midir bilmiyorum ama sırrına hala eremediğim otuz altı yaşın kendisine ermiş bulunuyorum.

 

Ve bugün, benim babam değil, kızımın babası otuz altı yaşında!

 

Zamanı durdurmak istediğim ve beni asla terk etmesini istemediğim yirmi iki yaşımı hatrlıyorum da..! Hey gidi günler hey!

 

Bir kerecik, ama sadece bir kerecik geldiğimiz ve sonsuz yaşamın yön istikametini tayin etmeye çalıştığımız bu hayatta, olmak istediği gibi bir hayatı yaşayamamanın iç karartıcı etkisi mi, yoksa hep başkalarına göre konumlanmış bir hayatı yaşamanın burukluğu mu, beni bu düşüncelere iten bilmiyorum?

 

“Yaş otuza beş, yolun yarısı,” psiko-folklorik eşik standardını aşıp, üstüne artı 1 çentik attık bile biz. Ama yolun yarısında mıyız bilmiyoruz. Bunu kim bilebilirki? Zamanın harmanlayıcı, yontucu, eritici, yok edici çekiçi, zihnimizde çalışırken, belki yarın, belki yarından da yakın bir gelecekte, kıyamete kadar durdurulup, artık hiç gelmeyecek, gelemeyecek zaman!

 

Elbette güneş yarında doğacak, obür günde doğacak. Ama emin olun, bir gün mutlaka doğmayacak. O yüzden, siz siz olun, kendinizi, yolun başında, yarısında falan konumlandırmayın. Sonra, köprüden önceki son çıkışı kaçırırsınızda haberiniz olmadan, önünüze çıkan ilk ahiret gişelerinde trafik melekleri tarafından harab ediliverirsiniz!

 

Bence yaşınız kaç olursa olsun, siz siz olun, bugünü hayatınızın son günü gibi bilin. Saçınızın, sakalınızın sizi aldatmasına müsade etmeyin. Zira, aynaya iyi bakabilirseniz, bir tek tel beyaz saç “Ölüm Var Ya Ömer” demek için yeterde artar bile.

 

Yıllar geçer, saçlar kocar

Bıyık kocar, sakal kocar

Gönül kaçar, dün kovalar

Bugün kaçsa, yarın kocar!

 

Demir kocar, usta kocar

Örs değilse çekiç kocar

Körük yanar, duman tüter

Baca kocar, duman kocar!

 

Tik tak kaçar, saat kocar

Gül benizli avrat kocar

Zaman fırça, ömür tuval

Usta ölmez, sanat kocar!

 

 

E Mail : akpinartahsin@hotmail.com

Twitter: @akpinartahsin

Dikkat: Yayınlanan bu yazının/haberin tüm hakları habername.com Grubuna aittir. Kaynak gösterilse dahi yazının/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir.
Bu yazı toplam 1740 defa okunmuştur
RECEP TAYYİP ERDOĞAN
KKN
Ben Erdoğanın Adam tanımadığına iyice inandım. Adam tanısa bu kadar Aç herifi belediye başkanı yapmazdı
05 Şubat 2016 Cuma 15:05
Beğendim (3)Beğenmedim (1)
YORUMUN DEVAMI
gerek varmı
KKN
Gündem o kadar yoğunken sizin bu kültürel gezi tadındaki yazınız yersiz olmuş. Arınç Ne diyor. H.Çelik nerede. Gül bu işlerin neresinde. İçine mi ediyor. yoksa içindemi. Erdoğan ihanetle mi test ediliyor. Yoksa Erdoğan hırsına yenik düşüp dostlarınımı harcıyor. Sıcak kestane pişirip dizi izleyecek zaman değil.
05 Şubat 2016 Cuma 15:00
Beğendim (2)Beğenmedim (1)
YORUMUN DEVAMI
YAZARIN SON YAZILARI
Üye İşlemleri