Yorumlar

takdir ve tebrik
şeref keleş
25 yıllık evliliğimin çıkmazlarını bu kadar güzel dile getiren başka bir yazı dizisiyle karşılaşmamış biri olarak, sizi en içten duygularımla tebrik ediyor ve çalışmalarınızda başarılar diliyorum. Allah sizden razı olsun
Beğendim (1)Beğenmedim (0)
13 Ağustos 2011 Cumartesi 00:37
"Ayşe'ye"
Alev Yalçın
Yorumunuzda kullandığınız dil bilgisi sözcüğünün sonundaki "de" ayrı yazılır‚ dilimize verdiğiniz önem belli oluyor yazınızdan... Başkalarına akıl vermeden önce keşke kendinizi denetleyebilseniz.
Beğendim (7)Beğenmedim (1)
25 Mayıs 2011 Çarşamba 00:14
EBRUYAAAAA
ayşe
ebru hanım bence siz kendi türkçenizi tazeleyip dil bilgisinede biraz önem verseniz daha iyi olacak. Sibel hanım GÜZEL YAZILARINA DEVAM EDEDURSUN...
Beğendim (1)Beğenmedim (2)
11 Haziran 2010 Cuma 19:17
hep aynı nakarat...
ebru
ya üzülerek okuyorum yazıyı.başka gündeminiz yok mu allah aşkına? sibel hanım biraz doğru türkçe ve gündem tazeleyin..
Beğendim (1)Beğenmedim (1)
01 Nisan 2010 Perşembe 01:20
benim de bu tip bir arkd. vardı
sinem yar
Ne mi oldu? Tahmin eildiği gibi tutkusunun esiri oldu.Evlendi de. Mutlu mu? Olmak zorunda. Çok inişler çıkışlar yaşadı. Ne kadar kendisine o kişiden sana yar olmaz dediysem de olan oldu. Evlendiği kişi bariz bir bencil yapısı vardı.Aynen Sibel Nanım ın belittiği gibi, erkek olanın çocukluktan gençlik çağına geçişte ailevi sorunları vardı. Kendi eksenli bir hayat yaşıyordu.Bizim iyi niyetli arkadaşımız ona kıyamıyordu.Evlenince daha iyi olur diye düşünüyordu. Kısaca görünen köy kılavuz istemiyordu.
Beğendim (0)Beğenmedim (0)
30 Mart 2010 Salı 13:53
Şimdi de bir alkış hanımlara lütfen...
nur demir
Ya ne kadar doğru ifade etmişsiniz Sibel Hanım. Sanki insanlar etrafındaki herkesi dönüştürmek değiştirmek üzere dünyaya gelmiş gibi...Anne-baba evlatlarını,arkadaş arkadaşı,evlat anne-babayı, devlet sistemi, halkını...Örnekleri çoğaltmak mümkün. Ama kimse kendisinin nasıl algılandığını düşünmez. Karşımızdakiyle uğraşır dururuz. Ya kendimiz.Ne kadar barışığız kendimizle? İçimizdeki çatışmaları karşımızdakiyle polemik konusu yapar dururuz. Sonunda yıpranan kendimiz oluruz.
Beğendim (2)Beğenmedim (0)
30 Mart 2010 Salı 13:44